Hepimiz bir arkadaşımızın “çok fazla cephane diye bir şey yok” dediğini duymuşuzdur.  Ancak ihtiyacınız olan  minimum miktarın ne olduğunu, ideal sayının ne olduğunu ve daha fazlasını taşımanın gerçekten pratik olup olmadığını  merak etmek yerinde olacaktır  .

Şarjörlerim Hakkında Endişelenmeliyim?

Şarjörler sarf malzemesidir . Her ne kadar aksini istesek de şarjörler, şarjörle beslenen ateşli silahların en zayıf kısmıdır. Her türlü sorun bir şarjöre zarar verebilir, bozabilir; yaylar gerginliğini kaybedebilir, şarjör gövdeleri bükülebilir veya çatlayabilir, takipçiler bağlanabilir, besleme dudakları mermileri doğru şekilde tutamayabilir.

Tüm bu sorunlar  düzenli kullanım sırasında ortaya çıkabilir . Bu hayatın basit bir gerçeğidir: Şarjörler yıpranır ve periyodik olarak değiştirilmeleri gerekir.

Hasarlı ve yıpranmış şarjörler,   ateşli silahlarda güvenilirlik sorunlarının en büyük kaynağıdır.

Şarjörler yıpranabileceğinden olası şarjör arızalarını hesaba katan minimum bir adete karar vermek önemlidir.

Doğru Şarjör Sayısı Kaçtır?

Yanıt, ateşli silahın tipine, şarjörlerin boyutuna ve kapasitesine ve ateşli silahın kullanım amacına bağlı olmasıdır. Bu temel varsayımı bir kenara koyduktan sonra pratik sayıları düşünmeye başlayabilirsiniz .

Minimum 3 Şarjör

Herhangi bir ateşli silah için amaçlanan kullanımları ve uygulamaları değerlendirmeden önce yararlı bir başlangıç ​​noktası, 3 şarjörle başlamaktır. Ardından aşağıdaki kontrol listesine gidin:

•  Diğer şarjörlerinizden biri arızalanırsa yedek olarak kullanılması gereken 2 ekstra şarjör ekleyin.
• Ateşli silahınız tek sıralı şarjör kullanan bir tabancaysa (örneğin 1911 tabanca) 1 ekstra bir şarjör daha ekleyin.
• Ateşli silahınızın şarjörleri ucuz, bol, yaygın olarak bulunabiliyorsa veya sıklıkla toplu olarak ya da indirimli fiyatlarla satılıyorsa (örneğin, AR-15 şarjörleri) 1 ekstra şarjör daha ekleyin. 

 Ateşli silahınıza bağlı olarak minimum temel olarak 5 ila 7 şarjöre sahip olmalısınız  .

Gizli Taşıma Kaç Şarjör Kullanılmalı?

Öncelikle gizli taşıma için kullandığınız şarjörler,  poligon antrenmanı için kullandığınız şarjörlerden ayrı olmalıdır . İdeal olarak, bu şarjörleri yalnızca uygun savunma mühimmatıyla doldurmalısınız.

Gizli taşıma sırasında yedek şarjörlerin taşınıp taşınmayacağı  tartışma  konusudur. Pek çok atıcının  bu konuda farklı görüşleri var; Bazıları silahın yeterli olması gerektiğine inanıyor, diğerleri mümkün olduğu kadar çok silah taşımayı ve aradaki her seçeneği tercih ediyor.

Temel olarak silahınızın mermi kapasitesi toplamda 10 mermiden az ise en az 2 şarjör taşımanız sıklıkla önerilmektedir.

Poligonda ve Eğitimde Şarjör Kullanımı

Poligona kendi silahınız ve mermilerinizle gidiyorsanız, birden fazla şarjör işinizi kolaylaştırır. Bir atış seansına yetecek kadar şarjör getirmezseniz, onları periyodik olarak yeniden doldurmak zorunda kalabilirsiniz, bu da  önemli bir zaman kaybı olabilir.

Birden fazla şarjör taşımak, poligonda zamanı iyi kullanma konusundaki endişelerinizi ortadan kaldıracak ve aynı zamanda  daha fazla mermi atabilecek ve dolayısıyla  becerilerinizi daha verimli bir şekilde geliştirebileceksiniz .

Evde veya İşyerinde Şarjör İhtiyacı

Birden fazla şarjöre ihtiyaç duymak, ev savunması senaryolarını düşündüğümüzde düşük olasılıktır.

Ancak bu düşük olasılık yine de tek bir şarjörden fazlasına ihtiyacınız olmayacağı anlamına gelmez. Peki öyleyse ekstra şarjörlere ulaşmak için ne yapabilirsiniz?

Tercih ettiğiniz ev savunma ateşli silahına bağlı olarak birkaç seçenek vardır. Bir tüfek veya şarjörle beslenen bir av tüfeği kullanıyorsanız,  birden fazla şarjörü  doğrudan tüfeğinizin üzerinde bir arada tutmak için şarjör kelepçeleri veya bağlayıcılar kullanmayı düşünün.

Başka bir seçenek de, özellikle ev savunması için bir göğüs teçhizatı veya şarjör torbalı bir kemer edinmektir.  Ateşli silahınıza ulaşıp teçhizatınızı veya kemerinizi yeterince hızlı takabilirseniz, yanınızda taşıyabileceği kadar yedek şarjöre kolaylıkla erişebileceksiniz demektir  .

Şarjörlerimi Nasıl Düzenlemeliyim?

Genel olarak şarjörleri işaretlemek iyi bir fikirdir.  Yazdığınız veya çizdiğiniz her şeyin okunmasının kolay olması için parlak renkli yaldızlı bir boya kalemi kullanmaya öncelik verin.

Yapmanız gereken ilk şey şarjörlerinizi kullanım amaçlarına göre düzenlemektir. Bunun için farklı renkler ve kodlar kullanmak uygun olur.

İşaretleme önerileri:

• Poligon ve Eğitim için:  P veya E
• Gizli taşıma için:  GT
• Ev savunması için:  ES

Yedek şarjörlerde  işaret bulunmamalı, şarjörlerinizden birinin değiştirilmesi gerektiğinde daha sonra bir tane eklemenize olanak tanıyın.

Ateşli silahlarınızdan birinde arıza yaşıyorsanız, şarjör değiştirmenin sorunu çözüp çözmeyeceğini kontrol edin. Eğer sorun şarjörden kaynaklıysa şarjöre X veya eksi gibi (-) ayırt edici bir “arıza sembolü” ekleyin.

The post Kaç Şarjöre İhtiyacınız Var? appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Carbine kelimesi Türkçe’mize Karabin (sıkça karabina olarak da telaffuz edilir) olarak geçen ve “yivli, kısa ve hafif tüfek” anlamına gelen bir kelimedir. Karabin kavramı ilk olarak tüfeklerin savaşlarda kullanılmaya başladığı yıllarda ortaya çıkmıştır. Kısa sürede büyük ve uzun namlulu tüfeklerin daha güçlü olduğunu keşfeden insanlar; atlı süvarilerin ortaya çıkmasıyla boyutları tekrar küçültmek durumunda kaldılar. Çünkü büyük tüfekler daha kuvvetli olmalarına rağmen çok daha düşük manevra kabiliyetine sahiplerdi. Bunun sonucunda ilk kez manevra kabiliyeti yüksek silahlara ihtiyaç doğması üzerine karabinler doğmuş oldular. .

30 Carbine’ın doğuşu da benzer bir amaç doğrultusunda gerçekleşecekti: ABD ordusu; 2. Dünya Savaşı’ndan kısa bir süre önce, M1 Garand’dan daha hafif ve .45 ACP kalibresinden daha güçlü bir tüfek geliştirmek üzere bir projeye başladı. Bunun üzerine Winchester; 1906 senesinde Winchester Model 1905 tüfeği ile birlikte piyasaya sürülmüş olan .32 Winchester Self-Loading mühimmatını baz alarak, bunun 7.62’lik versiyonu olan .30 Carbine’ı geliştirdi. Tablasız bir fişek olan .30 Carbine, atası olan .32’lik fişekten bilhassa barut cinsi olarak farklıydı ve karabaruta kıyasla çok daha güçlü olan dumansız barutu kullanmaktaydı. .30 Carbine’ın metrik ölçüleri ise 7.62x33mm’ye tekabül ediyor.

Winchester’a ilk verilen görev mühimmat tasarımı olduğu için herhangi bir tüfek tasarımı ortaya koymadılar. Yine de diğer firmalar ve bağımsız silah tasarımcıları çeşitli karabin tasarımlarıyla ihaleye girmeye çalıştılar, lakin prototiplerin çoğu ya güvenilir bir çalışma sistemine sahip değildi ya da hedeflenen ağırlığın en az 2 kilo üzerindeydi. Binbaşı Rene Studler; Winchester’ı Ed Brown tarafından çizilmiş ve Winchester Mühendisi Marshall Williams tarafından mükemmelleştirilmiş M2 .30-06 tüfeğinin, .30 Carbine mühimmatına uyarlanması konusunda ikna etti.

.32 SL Baskısı taşıyan bir kovanın tabanı

Böylece .30 Carbine’ı kullanan ilk tüfek olan M1 Carbine ortaya çıkmış oldu. Gerek hafifliği gerek fişek kapasitesi (15 adet fişek; çıkarılabilir kutu şarjör vasıtasıyla) sayesinde kısa sürede hafif silahların şahı haline geldi. M1 Carbine, ana muharebe silahı olarak tasarlanmamıştı fakat hafif silahlar içerisinde en kuvvetlilerden biriydi. Üretim amacı maksimum 250-300 metreye kadar olan bir çatışma menzili içerisinde .45 ACP’nin eksikliğini kapatmak ve daha uzun menzillerde kullanılan ağır tüfeklerin hantallığının üstesinden gelmek. İlk .30 Carbine mühimmatları .32SL kovanlarının tablalarının tıraşlanarak alınması ve .45 ACP’nin kine benzer tipte .308 çekirdeklerinin bu kovanlara oturtulmasıyla elde edildi. İlk üretilen 100.000 adet .30 Carbine fişeği, “.30 SL” baskısını taşıyordu.

Savaşın sonlarına doğru ise 30 fişek kapasiteli ve tam otomatik atış modu olan M2 modeli üretime girdi. Silahlar Kore savaşına kadar tedavülde kaldılar; ta ki ağır kış koşullarında kalın kıyafetli piyadeleri durdurmada yetersiz kaldıklarına dair değerlendirme raporu orduya bildirilene kadar.

.30 Carbine sivil sektörde ise günümüzde halen kullanılmakta olan bir mühimmat. ABD’de genellikle Geyiğe kadar olan büyüklükteki avlar için sıkça tercih ediliyor. En sık kullanıldığı avlardan biri ise tilki avı. Ayrıca mesken savunması için de sıkça tercih edilen bir fişek. Bunun sebebi .30 Carbine tüfeklerin tıpkı M1 Carbine’da olduğu gibi üstün manevra kabiliyeti ve hafiflik ihtiva etmesi. Üstelik Winchester, Remington, Federal ve Hornady gibi büyük firmaların bünyesinde halen üretiliyor. Ayrıca AMT Automag III inceleme yazımızda bahsettiğimiz gibi kendisini kullanmakta olan Taurus Raging Thirty ve Ruger Blackhawk gibi çeşitli tabancalar da mevcut.

Standart bir .30 Carbine mermi çekirdeği yaklaşık 110 grain ağırlığındadır (7.1 gram) doğu bir mühimmatın net ağırlığı ise 195 Grain yani 12.6 gram kadar. Namlu çıkış hızı ise 610 m/s civarlarında olan mühimmatın 1,311 joule kinetik enerjisi mevcut. Mukayese ettiğimiz zaman M1 Garand’da kullanılan .30-06’lık mühimmatın 855 m/s çıkış hızı, 9.8gram çekirdek ağırlığı ve 3,600 Joule kinetik enerjisinin yanında epey sönük kalıyor.

.30 Carbine mühimmatının üreticilerince çakal ve tilki gibi küçük-orta boyut arası avlarda kullanılması tavsiye ediliyor. Zaten ABD’de çeşitli eyaletlerde belli kinetik enerjinin altında mühimmatların daha büyük avlarda kullanılması yasak.

(Üstten Alta) 7,62x39mm (Kalashnikov), 5.56x45mm (M16) ve .30 Carbine Mühimmatları

KIYAS TABLOSU

TEKNİK KART

The post Gazi Fişek: .30 Carbine appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Bu sene ardı ardına gelen mühimmat haberleriyle, heybetli yivli tüfeklerden mülayim tabancalara kadar neredeyse her ateşli silah için yeni mermi ve fişekler piyasaya çıktı. Bunlar güzel haberler, neticede silahınız için alabileceğiniz tüm malzemeler arasında, asla yetmeyecek olan tek şey mühimmat!

Raflarını doldukça dolduran imalatçıların yakın zamanda piyasaya çıkarmış olduğu av fişeklerine bir göz atalım.

AGUILA

Tüm tabanca ve yivli tüfek mermileri dahil tüm mühimmat hattını yenileyen Aguila, tüm av fişeklerini içeren ürün serisi ile ABD piyasasına girme girişimlerinde bulunuyor. Seriye Aguila’nın kendine ait güvercin avı fişeğine ek olarak, skeet ve trap fişekleri de dahil.

“Amaç avlanma, müsabaka, plâka veya mesken savunması olsun, Aguila’nın av fişeği serisinde herkes için bir seçenek sunuyor” diye buyuruyor Aguila Ammunition’ın imalat direktörü Rod Taylor. “Elli yılı aşkın süredir, Latin Amerika’nın avcı ve profesyonel atıcıları Aguila’nın cebi zorlamayan performansına itibar etti. ABD piyasasına Aguila üstünlüğünü tanıtmaktan heyecan duyuyoruz.

” Hem standart hem de yüksek hızda gelen 7.5, 8 ve 9 numara saçma tercihlerine ek olarak, her fişeğin 12, 16 20 ve 36 numara seçenekleri bulunacak.

Tüm bunların yanı sıra, Aguila seçenekleri arasında kendi üretimi olan “Minishell”i de dahil edecek. Minishell’in amacı, 1 3/4 inçlik küçük fişeklerden işe yarar hızlar elde ederek atıcıların yanlarında daha büyük miktarlarda 12 numaralık fişek taşımalarına olanak sağlamak.

Minishell, birkaç farklı versiyonla sunulan düşük geri tepmeli bir seçenek sunuyor: 7.5 numara saçma, tek kurşun ve 00 şevrotin. Minishell’in tek kurşunlarının namlu çıkış hızısaniyede 380 metreye ulaşıyor. Karşılaştırmak istersek, aynı imalatçının yüksek hızlı şevrotinlerinden 2 3/4 inçlik 12 umara fişeği saniyede 390 metreye ulaşabiliyor.

BROWNING

Browning’in Buckmark olarak da bilinen meşhur geyikli logosu, aklınıza gelen neredeyse her av ve doğa sporları malzemesinde kendine yer buldu. Yakın bir zamana kadar şirketin el atmadığı tek ürün kategorisi mühimmattı.

Browning’in ilk kez bu senenin Ocak ayında piyasaya çıkarmış olduğu mühimmat serisinde tabancalar, yivli ve yivsiz tüfekler için tam teşeküllü bir seçenek yelpazesi sunuluyor. Browning’in kendi bünyesinde ürettiği her kovan ve fişeğin üzerinde şirketin Buckmark logosu imza gibi ekleniyor.

Bu öyle bir gurur meselesi ki, zamanında serinin tanıtımını yapan Browning başkanı ve CEO’su Travis Hall şöyle buyurmuştu: “Browning Ammunition, markamızın mirası ve geçmişi üzerine inşa etmeye devam ederken, Buckmark sembolünü taşıyacak yenilikçi ürünler sunuyor.” Daha sonra yaptığı bir açıklamada ise, “atıcı ve avcılar için mühimmat üreten dünyanın önde gelen imalatçısı Winchester ile ortak olmak müthiş bir fırsat” diye ekledi.

Browning’in piyasa sürdüğü mühimmat hattında, kişisel savunmadan avlanmaya kadar olabilecek her amaç için farklı seçenekler sunuyor. Hem 12 hem de 20 numara av fişeği mevcut. 12’liklerde 2 3/4 ile 3 1/2 inç arası, 20’liklerde de 2 3/4 ve 3 inç boylarında fişekler mevcut.

REMINGTON

Remington geçen Şubat ayında tekrar doldurulabilen American Clay amp; Field spor fişeklerini piyasaya süreceğini duyurmuştu.

İsmini haketmek istercesine, American Clay amp; Field fişekleri ABD sınırları içerisinde, tamamı ile ABD yapımı malzeme ve komponentler ile üretilmiş. Bunlara yüksek antimonlu kurşun saçmalar, STS kapsülleri, Power Piston tapaları ve özel üretim pirinç kaplama çelik tablalı yekvücut kovanlar dahil. Peki bunların nasıl özellikleri var?

Sertliği artırılmış kurşun saçmalar her mesafede tutarlı, yoğun paternlerde vuruş imkanı veriyor. Yüksek kaliteli kırmalı yivsiz silahlar da dahil tüm yivsiz tüfeklerle uyumlu oılan Remington’ın kendi üretimi olan STS, yani Skeet-Trap-Sporting kapsülleri tutarlı namlu çıkış hızları ve performans sağlıyor. Yine Remington imalatı olan Power Piston tapaları ateşleme anında saçmalarda oluşabilecek deformasyonları azaltarak fişek yatağınızı zorlayacak kadar kuvvetli fişeklerde bile daha tutarlı hızlar elde etmenizi sağlıyor. Kovanların tasarımı en çok fişeği yeniden doldurmak isteyenlerce tercih ediliyor, ancak ne kadar sağlam olduğu göz önünde bulundurulursa tüm atıcıların işini görebilir.

Farkettiyseniz tüm bu parçalarda en sık karşımıza çıkan nitelik tutarlılık. American Clay amp; Field ile, Remington kendi yerli üretimi mühimmatıyla arazide ve atış sporlarında aksamasız, istikrarlı bir atış deneyimi sunmayı amaçlıyor.

BASCHIERI amp; PELLAGRI

1885’ten beri var olan İtalya kökenli Baschieri amp; Pellagri şirketi, hindi avı için özel ürettiği Bamp;P Magnum / Super Magnum fişekleri Mart ayında piyasaya çıktı. Uzun menzilde yüksek yoğunlukta paternlerde hedef vurmayı amaçlayan bu fişekler, olabildiğince fazla saçmayı dar bir alanda muhafaza ederken, deformasyonu da en aza indirgemek üzere tasarlanmış.

130 yıllık geçmişe sahip olan imalatçının bünyesinde bulundurduğu uzman ekibin elinden çıkmış olan hindi avı fişeklerinin beş ayrı versiyonu bulunuyor. Bunlardan ikisi Magnum, diğer üçü de Super Magnum variantlarını oluşturuyor. Magnum’lardan 12’şer numaralık, 3’er inç uzunlukta 2 ve 1 3/4 ons, Super Magnum’lardan ise 12’şer numaralık, 3 1/2 uzunluğunda 2 ve 2 1/4 ons ile 20 numaralık, 3 uzunluğunda 1 1/4 ons seçenekleri yer alıyor.

CCI

Kenardan ateşlemeli mühimmatın reisi, merkezden ateşlemeli tabanca fişeklerinin bir numaralı hiperstarı CCI’ın Mart’ta piyasaya sürdüğü Big 4 av fişeği oldukça leziz. Big 4 aynı zamanda av sırasında yanınınızda bulundurabileceğiniz yedek tabanca için de sırtınızı rahatça dayayabileceğiniz bir eklenti. Big 4, daha çok uzun mesafeden büyük boyda haşereler ile mücadele için tasarlanmış. Uzun mesafeden kastedilen 4.5 metre, ama zaten iş ciddiye binince bu kadar mesafe yeter de artar da. Dıkşın!

Fişeğin ismi laf olsun diye Big 4 değil, nitekim her fişek 4 numara kurşun saçma içeriyor. ICC aslında gayet uzun zamandır tabanca için üretilen fişeklerin kralını yapıyordu, ancak mühendis ekibi bir süredir kendini aşma girişimlerinde bulunuyordu. Amaç basitti: şirketin o zamana kadar sunabildiği mühimmattan daha kuvvetlisini üretmek. Müşterinin istediği buydu. Big 4’un ilk ismi “Big Shot” idi, çünkü tasarım sürecinin başlarında yalnızca üç veya dört dev saçma içeren bir fişekten ibaretti. Bu deneyden pek bir verim elde edemedikten sonra, 4 numara devreye girdi ve yüksek performansı mühendisleri şaşırttı. Gbauvv! İşte karşınızda Big 4!

Big 4 fişeklerimiz, hazır olun, tam dört ayrı kalibrede piyasaya çıktı! CCI’ın tutarlılığı saygı duyulasıca. Bunlar sırasıyla 9mm Luger, .38 Spl./.357 Magnum, .44 Spl./.44 Magnum, ve .45 Colt. Her kutuda onar fişek bulunuyor.

FEDERAL PREMİUM

Federal Premium’un ilk kez 2015’te tanıttığı 3rd Degree av fişeği, üç aşamalı, farklı nitelikte dolu multi-shot, three-stage payload (Türkçe tabiri ile çoklu atım, üç kademeli sevk barutu) kullanarak uzun mesafelerde de etkili atışlar ve yoğun paternler elde edebildiğini göstermişti. Sistemi açıklayalım: fişeğin uç kısmında saçmaların yüzde yirmisini oluşturan 6 numara nikel kaplama Flitestopper kurşun saçma bulunuyor. Yüzde kırklık orta kısımda bakır kaplama 5 numara kurşun saçmalar geliyor. Son yüzde kırklık kısım da 7 numara ağır saçmalar içeriyor. Her kısım sırayla kısa, orta ve uzun mesafede etkili olmak üzere tasarlanmış.

Bu sistem oldukça iyi karşılanmış olsa gerek ki, bu sene 20 numaralık versiyonu piyasaya çıktı. Federal Premium, 7.5 cm uzunluğundaki fişeğin ortalama 280 saçma içerdiğini belirtiyor. 10 metre mesafeden test edildiğinde, 15 cm çapında bir patern ortaya çıkmış. 18 ile 36 metre mesafede oluşan 25 cm çapındaki dairesel alanda sırayla 174 ile 76 pelet isabet etti. Başarılı!

The post 2016’ Nın Dikkate Değer Av Fişekleri appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Şüphesiz o kovboy hissiyatının yarattığı klasik duygunun etkisi en büyük sebeplerden! Fakat gelin biz sizinle bu mühimmatı ve onu kullanan manivelalı tüfekleri teknik yönden inceleyelim ve .308’lik yivli bir fişek ile av sahasında karşılaştırdığımızı varsayalım.

Öncelikle biraz .30-30’dan bahsedelim:

Metrik boyutları 7.62x51mm’ye tekabül eden .30-30; G3 mermisi olarak bildiğimiz .308 Winchester ile karışmaması için bazı kaynaklarda 7,62x51mmR olarak geçer. Ayrıca ABD’nin dumansız barut kullanan ilk 7.62’lik mühimmatıydı. İspanyolcada “treinta-treinta”, İngilizcede “thirty-thirty” olarak geçen mühimmat, bizim dilimize de aynı anlama gelen “otuz-otuz” olarak yerleşmiştir. .30 Winchester Smokeless ilk olarak Winchester’ın 1895 senesi Ağustos ayında yayımlanan 55 nolu kataloğunda yer aldı. İlk olarak Winchester Model 1894’te kullanılan mühimmat; .30 Winchester Center Fire (Winchester Merkezden Ateşlemeli) ya da .30 WCF olarak anılıyordu.

Rakip firma Marlin; Model 1893 tüfeğini bu yeni mermiyi kullanmaya uygun olarak üreterek rekabeti kızgın tutmak niyetindeydi fakat Marlin ve Union Metallic Cartridge Co.; rakip firma olan Winchester’ın ismini kendi mühimmatlarında kullanmak istemiyorlardı. Bu sebeple kendi ürettikleri .30 WCF fişeklere .30-30 ismini verdiler. İsimdeki birinci “30” ibaresi, 7,62’nin karşılığı olan 30 kalibreye tekabül ederken yeni gelen diğer “30” ibaresi ise Marlin’in mühimmatlarına doldurduğu 1.9 gram’lık barutun “grain” karşılığı olan 30’dan geliyordu. Böylece 30-30 ismi, 30 kalibrelik çekirdek çapına ve 30 grain barut hakkına sahip bu yeni mühimmatla özdeşleşmeye başladı. Yani mühimmatın günümüzde anılan ismi Marlin tarafından verilmiş olsa da diğer .30 kalibre mühimmatlarla karışıklık yaşanmaması için hala Winchester tarafından verilmiş olan “.30 WCF” adı bazı yerlerde kullanılmaktadır.

Teknik kıyaslama:

.30-30 oldukça derli toplu bir mühimmat. İhtiyacınızdan fazlasına kesinlikle rastlayamazsınız. Nitekim bu mermi, tam kara baruttan dumansız baruta geçiş esnasında ortaya çıktığı için en hızlı popülerlik kazanmış mermilerden biridir. Bir .30-30 fişeğin rakibine oranla en büyük dezavantajı menzil hususunda. Nitekim eski tip çekirdek tasarımına ve kısmen daha az barut hakkına sahip. Yani dürbün gerektiren mesafelere yapacağınız avlarda kafadan teknik olarak geride kalıyor. Fakat gez ve arpacık ile atabileceğiniz en uzak mesafelere (yani aşağı yukarı 250 metre gibi) rakibinden adeta farksız olarak ulaşıyor. Hatta .357 Magnum’u andıran Semi Wadcutter sınıfına mensup düz uçlu çekirdeği tahribat yönünden .30-30’u üstün kılıyor. Yine de belirtelim ki günümüz mühimmat imalatı teknolojileri sağolsun, çok daha modern çekirdeklere sahip .30-30 mühimmatlar görmeniz mümkün.Nitekim teknolojinin ilerlemesi en klasik alan üzerinde olsa bile rakiplerine kıyasla en yüksek performansa ulaşmayı amaçlıyor. Dolayısıyla polimer uçlu .30-30’lar bile görmek olağan! Ayrıca .30-30 mühimmat atıcısını daha az yoran bir tepmeye sahip.

Fakat genellikle klasik tüfekler tercih edildiği için bu avantaj bir noktada dezavantaja dönüşüyor: Çünkü bu tip tüfekler ince ve metal omuzluk bulunduran dipçiklere sahip oluyor. Evet, belki estetik olarak oldukça şık bir tasarım ama birim noktaya yayılan geri tepme kuvvetini dar ve sert bir alanda topladığı için böyle bir dipçik ile 9mm bile atsanız bir yerden sonra omzunuzda ağrı hissetmeye başlamanız mümkün! Yine de modern .30-30 tüfeklerde bir çok üretici kauçuk omuzluklar koyarak bu durumun önün e geçmiş. Bununla beraber .30-30 Win. atan tüfeklerin oldukça hafif ve kibar olduğunu belirtelim.Bolt mekanizmalı .308 tüfekler ise ancak magnum olmayan çaplar ve kompozit kundaklarla aynı kibarlığa ulaşabiliyorlar. Belki .30-30 tüfeklerin kullanım konforu klasik çizgilerden ötürü o kadar pratik olmayabilir, ama 20 km yürüyecekseniz eğer avdan oldukça keyif almanızı sağlayacaktır. Çünkü zarif hatları ve hafif yapısı sebebiyle böyle bir tüfeği taşımak çok daha az efor istiyor.

Ayrıca tüp şarjörler sağolsun; .30-30 bit tüfeğiniz olursa eğer 8 fişek kapasiteli bir yivli tüfeğe de sahip olmanız mümkün! Nitekim diğer yivli av tüfekleri çoğunlukla şarjör beslemeli ve sürgülü mekanizmalara sahip. bu da maksimum 5+1 fişek kapasitesi demek oluyor. (yarı otomatik yivli tüfekler ile avlanmak kesinlikle yasak olduğunu da hatırlatalım!) Uzun mesafe avcılığında bu kadar fazla kapasite size gereksiz gelebilir ama domuz avına çıkıldığı zaman olur da karşınıza sürü çıkarsa işte o zaman .30-30’un tartışmasız üstünlüğünü göreceksiniz: Hem manivelalı sistemiyle nişanınızı kaybetmeden hızlıca dolum yapmanıza müsaade eder, hem de yüksek kapasiteye sahiptir. Bu tip tüfekleri tam olarak kullanabileceğiniz elverişli ortam sayısı çok az olsa da .30-30’dan alacağınız keyif, diğer hiçbir silahla kıyaslanamaz. Nitekim modern zamanlarda halen manivelalı tüfekler üretiliyorsa sebebi .30-30’dur. Nasıl pompalı tüfek ile çifteyi karşılaştıramazsak sürgülü bir tüfek ile de manivelalı tüfeğin atış keyfini karşılaştıramayız.

Hissiyat ve kullanım:

Bazı kişilere göre sürgülü tüfeğin o güçlü ve tatmin edici kuruluşu adeta mest edicidir. Manivelalı tüfekte ise insanı mest eden tüfeğin kibar gövdesini sımsıkı kavrayabilme ve fişekleri nişanınızı kaybetmeden peşi sıra gönderebilme imkanı. Zaten eski kovboy filmleri vesilesiyle bu hissiyat; daha evvel hiç manivelalı tüfek atmadıysanız bile sizde yer etmiş olabilir! Silahın anavatanı olan ABD’de avcıların büyük bir çoğunluğu ilk geyiklerini yadigar bir .30-30 ile vurduklarını yazıyor. Ayrıca halen çok büyük bir kısmı metal nişangahla avlanmak adına en iyi seçeneğin .30-30 kalibresi olduğu konusunda hemfikir. Nitekim Amerikan korulukları ve arazilerinde 200 metrenin altında bir mesafede büyük bir ava rast gelmeniz oldukça mümkün. Türkiye’de ise ortam daha farklı ve engebeli olduğu için .30-30 çok büyük bir ihtimalle domuz avcılarının benimseyeceği bir çap.

Balistik Kıyas Tablosu

The post Ölümsüz Fişek: .30-30 Winchester appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Yivsiz namlularda bir zamanlar yaygın olan bir yığın kalibreden bugün geriye sadece birkaç tane kaldı: Gerçek “büyük kalibreler” ortadan kaldırıldıktan sonra pazar 12, 20 ve 36-.410 kalibrelerin tekeline girdi ve bunun nedeni çok basit. “Her işi yaparım” tipinde olan ve bu yüzden silah ve mühimmat üretiminin büyük kısmını oluşturan 12 kalibreyi bir kenara bırakacak olursak, gerek 20’lik, gerek 36-.410 kalibrelik mühimmat her boyda kovanda, hatta 76 mm uzunluğa varan magnum fişek kovanlarında bile kullanılabilir nitelikte olduğu için, bu kalibrelerde üretilen silah ve mühimmatla elde edilen performans daha küçük kalibrelerle elde edilenle aşağı yukarı aynı olduğundan daha düşük kalibreler yavaş yavaş ortadan kalmaya yüz tuttu. Bununla birlikte son yıllarda 16 ve 28 kalibrelerde yeniden bir canlanma görüldü.

16 kalibredeki canlanmayı bunun geleneksel anlamda “mükemmel” bir kalibre olmasına (yani normalde bir ons, 28 gramlık saçma dolumu yapmasına) bağlayabiliriz. İkincisinde, yani 28 kalibrede görülen canlanma ise, uygun miktarda dolum yapıldığında 16 kalibre ile aynı performansı sağlamasından kaynaklanabilir. Bu açıdan bakıldığında 16 ve 28 kalibre kovanların boyu için 76 mm uzunluğu önermek hiç de fena fikir olmayabilir. Saçma ise üreticilere kalmış bir şey, artık bu konuda herhangi bir yenilik getirip getirmeyeceklerine karar vereceklerdir.

20 KALİBRE

Hali hazırda 20 kalibre dolumu 70 mm’lik kovanlarda 24 ile 32 gram arasında değişen gramajlarla yapılıyor, 76 mm boya erişen kovanlarda ise 36 grama erişebiliyor. Bu gramajlar 12 kalibre için hafif, orta-ağır ve ağır olarak nitelendirilebilir, ama 20 kalibre için daha zorlayıcı olabilirler. Nitekim 1,89 cm2 kesiti olan bir kovanda, bir üst kalibrenin 2,66 cm2 olan kesitine oranla yoğunluk bir hayli artmış olacaktır. Başka deyişle, 24 gramlık saçma ile doldurulan 20 kalibre fişek, 12 kalibreliğin 34 gramına denk gelecektir. 20 kalibrenin 28 gramı 12 kalibrenin 39 gramına, 20 kalibrenin 32 gramı 12 kalibrenin 45 gramına ve 20 kalibrenin 36 gramı ise 12 kalibrenin 51 gramına tekabül eder. Bu nedenle, 12 kalibrede kullanılan gramajın aynısı kullanıldığında, 20 kalibrede iki hata üç derece daha yavaş barut kullanılması, bazı durumlarda ise 76 mm boyunda kovana geçilmesi gerekir, zira üstte belirtilen nedenlerle barut sütununun boyu daha uzun olacak ve 70 mm boyundaki kovana uygun düşmeyecektir.

Bu durum başka bir sonuç daha doğurmaktadır: Saçma sütununun boyu ile çapı arasındaki orantı bu sütunun hacmine ters orantılıdır ve 12 kalibreye oranla 20 kalibrede biraz daha yüksektir. Bunun sonucu olarak namlu daralma hunisi ile namlu içindeki sürtünmenin yarattığı direnç 20/12 oranında artmakta ve daha büyük kalibrede gelişen sürtünme direncine oranla %67 daha yüksek olmaktadır. Dolayısıyla eşit kurşun yüklediğimiz zaman 12 kalibre ile 20 kalibre yapacağımız kıyaslama, bir nevi aynı beygir gücüne sahip ama farklı silindir hacminde ve farklı sıkıştırma oranında olan içten yanmalı motorlar arasında yapılacak kıyaslamayla benzeşecektir. Nitekim aynı gücü üretmek için düşük silindirli motorlar daha büyük sıkıştırma oranına sahip olmalıdır. İşte 20 kalibre için de aynı şey geçerlidir ve 12 kalibreye oranla daha fazla “pompalanması” yani sıkıştırılması lazımdır.

Peki bunun avantajı nedir? Aynen kompakt, daha hafif, atak ve kullanışlı olan küçük arabalarla elde ettiğimiz avantajlara benzer avantajlar elde edilebilir, yani daha hafifi ve kullanışlı silahlar kullanabiliriz. Bunun da elbet bir bedeli olacaktır. Nasıl küçük ve kompakt otomobiller daha dar alana, daha sınırlı konfora sahipse, bu tip silahlardaki geri tepme de daha farklı olacaktır. Burada bir zevk ve tercih meselesi söz konusu olduğunu baştan belirtelim ve bu yönde yapılacak bir seçimin kullanıcıların atış alışkanlıkları ve zevklerine bağlı olacağının altını çizelim.

Atış testinde mümkün mertebe birbirine benzeyen silahlar seçmeye çalıştık. İki adet 48Al modeli yarı otomatik Franchi tüfeğin namlu uzunlukları 710 mm, namlu şoku ise üç çeyrekti (3/4). Üstteki fotoğrafta 12 kalibrelik tüfek görülüyor.

DENEMELERE GEÇELİM

Üstteki açıklamalardan yola çıkarak, farklı davranış türlerini tespit etmek amacıyla bu iki kalibrede aynı şekilde 28 ve 32 gram miktarlar kullanarak farklı dolum formülleri denedik ve doğal olarak diğer koşulları da sabit tutarak, 70 mm’lik fişek yatağı bulunan, uzunluğu 710 mm olan ve aynı şok oranına (3/4) sahip namlulu silahlarla atış yaptık. Koşulların tamamen eşit olması için Franchi tarafından üretilmiş iki klasik tüfek, yani uzun geri tepmeli otomatik 48 AL modelinin “Eldorado” versiyonunu seçtik. Her ikisi de kasaları kakma çiçek motifleriyle süslü ve ayaklı namlu şeridiyle donatılmış olan olan bu tüfekler 1961 ve 1964 yıllarında üretilmiş, birincisinin namlu çapı 18,4 mm ile, ikincisinin 15,8 mm ile başlıyor ve daralarak namlu ağzında 17,6 ve 15,2 mm olarak bitiyor.

12 kalibrelik olanı boş ağırlığı 2.835 gram, 20 kalibre olanın ise 2.325 gram. Yani küçük kalibreli olan 510 gram daha hafif ve bu da gezgin avda önemli bir avantaj. O devrin Franchi tüfekleri üretici firmanın bir tercihi ile yüksek basınç testine tabi tutulmuş ve crusher manometre ile 1.200 bar basınç uygulanmış. Şu an ise transduser sistemi ile yapılan basınç testinde 1.320 bar uygulanıyor.

BİLEŞENLER

Dolum düzenlerini de azami şekilde eşit koşullarda tutabilmek amacıyla birbirine mümkün mertebe benzeyen ve aynı üretici tarafından üretilmiş bileşenler seçmeye özen gösterdik. Saçma olarak 2,5 mm çapında, birimsel ağırlığı 92 mg, kesitsel yoğunluğu ise 18,7 mg/mm2 olan 7 numara saçmalar kullanıldı. Bu ölçüler yaklaşık 25- 35 metre mesafeli atışlarda birçok ava uygun olduğundan genelde en çok kullanılan fişeklere ait. Kovan seçiminde Fiocchi markalı 70 mm uzunluğunda T3 tipi kovanlara yöneldik. Bunların metal dipliği 16 mm yüksekliğinde.

20 kalibre olanlarda DFS 615 kapsül, 12 kalibre EVO tipi olanlarda ise DFS 616 silver kapsül kullanılmıştı ve küçük kalibrede ateşleme daha küçük bir hacimde gerçekleştiğinden kapsüllerin gücü yanma odasının başlangıç hacmine oranla eşit addedilebilirdi. Fişeği doldururken tapa olarak önceden belirlediğimiz gramajlara uygun, yani 20 kalibre için 33,5 ve 36,5 mm’lik, 12 kalibre için de 37,5 ve 41,5 mm’lik Gualandi Super-G plastik tapalar kullanıldı. Ancak şunu belirtmeliyiz ki, 20 kalibredeki kurşun sütunu 12 kalibredekine nispeten daha yüksek olmasından dolayı saçmaların namlu içi sürtünme direncine maruz kalan ve bu nedenle sürtünmenin yarattığı bozulma etkisini hisseden bölümü daha fazla. Üstte belirttiğimiz bileşenlerin hepsi, her zamanki gibi geniş ürün yelpazesiyle bize yardımcı olan Siarm firması tarafından sağlandı. Cagliari kentine bağlı Quartu Sant’Elena’daki Siarm firması ürünlerini online olarak da av tutkunlarının hizmetine sunuyor. Son olarak barut meselesine gelelim: 20 kalibrelik kovanın düşük kapasitesi ve içerdiği kurşun sütununun biraz daha yüksek olması bizi daha yoğun bir barut seçimine yöneltti ve bu açıdan mükemmel olan küresel barutu seçtik. Barutu aldığımız ve ordunun da barut tedarikçisi olan Fontana Liri firması (şimdiki ünvanı SMP – Ordu mühimmat fabrikası) her türlü gereksinimi karşılayacak çok çeşitli barut türleri, yivli-yivsiz, uzun-kısa namlulu silahlar için (magnum kalibreler hariç) mühimmat üreten bir firma.

Fotoğraflarda 12 (üstte) ve 20 kalibrelik bitmiş fişekler görülüyor.

Test atışları yapacağımız sırada fabrikada PEFL 18, PEFL 20 ve PEFL 21 tiplerin (bunlar aynı üretim partisine ait,tasnifi farklı eleklerle yapılan barutlar) yanı sıra, orijinal bir küresel barut daha mevcuttu: Winchester W231. Kesitsel yoğunluk açısından PEFL 20 ile PEFL 21 tipi barutların 20 kalibrenin sırasıyla 28 ve 26 gram fişeklerine uygun olduğu görülürken, yivsiz namlu için elimizde doldurma verileri olmadığından, tablodaki .45 ACP değerleri referans alındı. Bu verilerden anlaşıldığı kadarıyla, saçmanın 14,5 gr/cm2 kesitsel yoğunluk değeri dikkate alınırsa, yivin neden olacağı daha fazla sürtünme hesaba katıldığında, 0,44 bar*s değerinde bir itme basıncı elde etmek kapasitesine sahip olup, bu da 12 kalibrede 28 gramlık kurşunu saniyede 400 metre hızla itmek için gereken basınç değerine eşittir.

DOLUMLAR

İhtiyaç neticesinde üstte belirtilen barutlarla yaptığımız kombinasyonlar, bütün fişekler için 400 metre/saniye namlu çıkış hızına erişebilecek dolum dozları yakalamamızı sağladı. PEFL barutların özgül yoğunluğu PEFL 18’de 0,95 gr/cc, PEFL 20 için ise 0,790 gr/cc değere eşit. Diğerlerine oranla daha hacimli bir barut olan W231 ise 0,710 gr/cc yerçekimsel yoğunluğa sahip. Bu değerler her bir barut tipi için Lee tarafından kalibre edilmiş ölçeklere yapılan beş ölçüm neticesinde elde edildi. W231 daha hacimli olmaktan başka, diğer barutlardan daha sıcak, zira daha yüksek bir nitrogliserin yüzdesi içeriyor ve bu da ateşleme kapasitesini arttırıyor. 20 kalibrede 28 gramlık dolum yapmak için 1,6 cc’lik bir ölçek kullanıldı ve bu ortalama 1,35 gram PEFL 20 barut aldı. Daha sonra 36,5 mm boyundaki Gualandi Super-G plastik tapalar yerleştirildi ve bunların içine de 28 gram saçma sığdı. Saçmaların dozaj işlemi bir ons ağırlığa (308 saçmaya) tekabül eden Lee ölçekleriyle yapıldı. Kurşun sütununun yüksekliği dikkate alındığından küçük disk şeklindeki karton kapaklar kullanıldı ve ağzı yuvarlak kenarlı olacak şekilde kapatılan fişeğin nihai boyu 64 mm’de sabitlendi. 32 gramlık dolum işleminde 1,0 cc ve 0,5 cc hacminde ölçekler kullanıldı ve bunlarla toplamda 1,27 gram PEFL 20 barut koyuldu.

0,3 cc’lik ölçekle de 0,30 gramlık PEFL 18 barut aktarımlarıyla toplamda 1,57 gram barut koyulmuş oldu. Bu orantı doldurulan saçmanın nispeten yüksek olan kesitsel yoğunluğuna uygun olacak daha yavaş bir yanma elde etmek için hesaplandı ve kovana önce daha yoğun olan PEFL 18, daha sonra da yoğunluğu daha az olan PEFL 20 barut konuldu. 32 gram kadar ağırlığa (347 saçmaya) tekabül eden kapasitedeki Lee ölçek ile konulan daha fazla saçma miktarını alabilmesi için 33,5 mm boyundaki Gualandi Super-G plastik tapa yerleştirildi ve fişek disk kapakçık ile kenarlar yuvarlak olacak şekilde kapatıldıktan sonra nihai boyu 64,5 mm olarak ölçüldü. 12 kalibrede 28 gramlık dolum yapmak için 1,9 cc’lik ölçek 1,35 gramlık W231 barut aldı. 41,5 mm boyunda Gualandi Super-G plastik tapa kullanılmasına rağmen barutun yüksek yoğunluğu ve saçma sütununun nispeten alçak olan yüksekliği nedeniyle saçmaların üzerine ince bir karton kapakçık konuldu ve altı dilimli yıldız şeklinde kıvırma sistemiyle kapatılan fişeğin nihai boyu 58,5 mm olarak ölçüldü. 32 gramlık dolum işleminde 1,6 cc ölçek kullanıldı ve bununla 1,14 gram W3231 barut konuldu. 0,5 cc hacimli olan ve PEFL 21 barutundan 0,42 gram alan ölçekle de toplamda 1,56 gram barut konuldu.

Bu sefer de orantı hesabı yapılırken saçma yükünün daha yüksek olan kesitsel yoğunluğu hesaba katıldı ve önce daha yoğun olan barut dolduruldu. 37,5 mm boyundaki Gualandi Super-G plastik tapalar aynen 28 gramlık dolumda olduğu gibi saçmaların üzerine karton kapakçık koymamızı gerektirdi ve yine altı dilimli yıldız kıvırma uygulandı. Bu şekilde bitmiş fişeğin boyu 59,5 mm olarak ölçüldü. 12 kalibre ile 20 kalibrede yeterince denenmemiş barutların kullanımı söz konusu olduğundan, bu silahların tabi tutuldukları üst güvenlik testlerine ait veriler elimizde olmasına rağmen, fişeklerin tıka basa doldurulmaması yönünde bir tercih ağırlık kazandı ve fişek boyları ayarlanırken, yanma koşullarını zorlamadan plastik tapaların kullanılmasını kolaylaştıracak uzunluklar uygun görüldü. Nitekim her iki kalibrede de yıldız şeklinde fişek ağzı kapatma sistemi öngörülseydi, 20 kalibrede daha kısa, 12 kalibrede ise daha uzun plastik tapalar kullanmak gerekecek, bu şekilde dolum koşulları oldukça değişecekti. Bununla birlikte tapanın boyu, 12 kalibredekinden farklı olarak, saçmanın tamamını içinde barındırmaya yeterli olmadı. Bu da bize aslında ne kadar zorlanırsa zorlansın, asla mükemmel derecede eşit dolum koşulları elde edilemeyeceğini göstermektedir.

KARŞILAŞTIRMA

Atış denemelerimizi her zamanki gibi Cerveteri’de bulunan ATF atış poligonunda 140×100 cm ebatlı kağıt hedeflere 35 metreden ateş ederek gerçekleştirdik. Chrony Alpha Master kronografımızın ucunu namlu ağzından 1,5 metre mesafeye yerleştirdik. Zaman kısıtlaması nedeniyle sonuçlar 4 farklı mühimmat düzeneği ile yapılan 5 atışlık serilerin ortalaması alınarak bulundu. Yani toplamda her tipte mühimmat ile 20 atış yapıldı ve atışlar silah omuzda desteksiz gerçekleştirildi. Sonuçlarda ilk fark edilen nokta, her tipte mühimmatla gerek 20 gerek 12 kalibrede elde edilen saçmaların ilk hızı oldu ve bu hızın önceden belirlenen 400 metre/saniye değerinin (yaklaşık yüzden on) altında olduğu görüldü. Bu da, ya kovan doluluğunun, ya barut dozunun, ya barutun itme basıncı ile plastik tapanın esnekliğinin, ya da bütün bu nedenlerin kombinasyonunun ateşleme ve yanma fenomenlerini optimum derecede gerçekleştirmediği anlamına geliyor. Bununla birlikte, ilk hız değerlerinin birbiri arasında çok farklı olmadığı, en fazla yüzde 3,5 kadar ayrıştıkları tespit edildi ve bu da temelde 20 kalibre ile 12 kalibre arasında eşit değer baz alınarak bir karşılaştırma yapılmasına olanak sağladı. 35 metre mesafeden yapılan atışta 2,5 mm çapında bir saçma ilk hızının yaklaşık %53 kadarını muhafaza edebilmektedir.

Bu durumda, 20 kalibrede 355-357 metre/ saniye ilk hızıyla namludan fırlayan bir saçmanın hedef hızı 188-189 metre/saniye olarak gerçekleşmekte, 12 kalibrelerde ise, 365-368 metre/saniye ilk hızla yola çıkan saçmanın hızı sonunda 193-195 metre/ saniye değere düşmektedir. Görüldüğü gibi fark minimum ve delme oranı da aşağı yukarı aynı sayılabilir. Basınçları ölçme olanağı bulamamış olsak da, bilgisayarda bir simülasyon yapma şansımız oldu. Kovan diplerinde yaptığımız incelemede şüpheli şişmelere rastlanmadı ve basınç değerlerinin güvenlik sınırları içinde olduğu anlaşıldı. Fark ettiğimiz ikinci nokta ise, saçmaların hedef üzerindeki dağılımının özellikle 20 kalibre 28 gramlık fişeklerde karton kapakçıktan (diskten) etkilendiğiydi. Hedefe varan saçmalar üzerinde yaptığımız karşılaştırma, plastik tapaların 20 kalibre dolumlarda saçmaları yeterince koruyamadığını gösterdi.

28 ve 32 gramlık fişeklerdeki yüzde 70,5 ve yüzde 71,5 hedefe varış oranına karşılık, saçma sütunu daha alçak olan 12 kalibre fişeklerde hedefe varış oranı yüzde 83,1 ve yüzde 83,9 olarak gerçekleşti. Yani daha alçak saçma sütunu sayesinde plastik tapanın koruma oranı yükseldi. Grupman yoğunluğuna gelince, 35 metreden atışlarda 20 kalibre dolumlar etkili oldu. Bu kalibrede, 28 gramlık fişeklerle yapılan atışlarda, hedef üzerinde bir kuşun yaralanabilir (hassas) yüzeyi olarak maksimum yoğunluk için 145 cm2, orta derece yoğunluk için 245 cm2 şeklinde belirlenen alana en az 5 saçmanın isabet etmesi baz alındı. 32 gramlık fişeklerde ise hassas (can alıcı) yüzey olarak en az 110 ve 145 cm2 genişliğinde alanlar ve aynı isabet oranı belirlendi. 12 kalibrede, 28 gramlık fişekler için hassas alan 115 ve 145 cm2, 32 gramlıklarda ise 100 ve 145 cm2 olarak baz alındı.

12 ve 20 kalibre Gualandi Super G plastik tapalar görülüyor. Saçma sütununun yüksekliği sayesinde 20 kalibrede bütün saçmalar plastik tapanın kanatları içinde kalabilmiştir.

Avın yaralanmaya hassas, yani can alıcı yüzeyi olarak belirlenen üstteki değerlerde güvercin, sülün ve yaban tavşanı cüssesindeki hayvanlar referans alındı. Daha iri cüsseli av hayvanları için de daha fazla sayıda saçma isabet etmiş olması referans değer olarak kabul edildi. Görüldüğü gibi, 20 kalibrenin 28 gramlık fişekleri 12 kalibreye oranla daha etkisiz gibi. Ama bunun nedeni sadece disk şeklindeki karton kapakçığın olumsuz etkisi ile plastik tapanın saçmaları yeterince koruyamamasından kaynaklanıyor. Gramaj düşünce bu koruma oranı yükseliyor. Bunun aksine, üstte açıkladığımız olumsuz etkilerden kaynaklanan küçük farklılıklarla birlikte, 20 kalibrede 32 gramlık fişeklerin performansı 12 kalibrede aynı gramaja oranla daha yüksek çıktı ve gramaj yükseldiğinde olumsuz etkiler de zayıfladı. Maksimum yüzeysel yoğunluk ile ortalama yüzeysel yoğunluk arasındaki oran, 20 kalibre 28 gramlık fişeklerde 12 kalibreye nispeten tuhaf şekilde yüksek çıktı (1,70’e karşı 1,28). 32 gramlıklarda ise değerler her iki kalibre için de aynı (1,42 – 1,41).

Yukarıda yaptığımız açıklamalar, www. siarm.com sitesinden indirilebilen yaban güvercini profili dört grupmanın en fazla isabet almış bölümü üzerine yerleştirildiğinde daha iyi anlaşılabiliyor: Hepsinde görülen şu ki, kuşun başına 3 saçma isabet ederken, gövdesi 8 ile 12 arasında değişen sayıda saçmayla isabet alıyor. Testte denediğimiz ve sanki fabrikadan yeni çıkmış gibi sorunsuz görev yapan silahların davranışına dikkat edecek olursak, 12 kalibrelik olan, daha hafif dolumlara ayarlanmış olsa bile, yarımgaz ayarı pozisyonunda 28 gramlık kovanı atamadı ve yeniden kurulamadı, çünkü 400 metre/ saniyenin altındaki ilk hızın sağladığı iyme geri tepme seyrini tamamlamak için yeterli olmadı. Zaten bu da uzun geri tepme sisteminin artık devrini kapatmasına yol açan nedenlerden biri.

İKİSİNDEN HANGİSİ

Eşit gramajlarla 12 ve 20 kalibreler arasında yapılan bu deneysel atış testinden ne gibi sonuçlar çıkarılabilir? Öncelikle, aradaki farklara rağmen eşit gramajlarla elde edilebilen performansların uygun bileşenler kullanıldığında benzer olduklarını söyleyebiliriz. Bununla birlikte, gramaj yükseldiğinde performans da yükselir gibi gözüküyor. Yani şu an 76 mm boyunda kovanlara doldurulan 36 gram saçmalarla daha iyi sonuç alınabilir gibi gözüküyor, ama tabii ki o zaman daha sağlam silahlar kullanılması da gerekecektir. Çıkarılan diğer bir sonuç ise, geri tepme sorununun yarım kilo da olsa daha hafif bir silah kullanma avantajına oranla arka planda kalması. 20 kalibrenin dezavantajı, eşit gramajda 12 kalibrenin performansını yakalamak için daha fazla basınca ihtiyaç duyması, zira namlu iç hacmi daha düşük (188 cc’ye karşı 135 cc). Bu da teorik olarak deforme saçma yüzdesinin artması anlamına gelir ki, yanma özellikleri açısından daha uygun barut kullanımıyla bu sorun giderilebilir.

The post Asrın Kapışması appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Milano yakınlarındaki “Orlando Cartucce di Gaggiano” firması yivsiz namlulu tüfeklere uygun üç farklı kategoride fişek üretimi yapıyor. Bunlardan biri avcılık için, biri trap/ skeet atışları için, diğeri de son yıllarda büyük ilgi çeken ve uygulayıcı sayısı giderek artan sportif dinamik atıcılık için. Adı geçen firma, üstte belirtilen fişekleri üretmekten başka, sahip olduğu “Araştırma amp; Geliştirme” departmanında “teknik fişekler” konusunda çalışmalar yapıyor ve bu araştırmalarını en çok yoğunlaştırdığı konu, İtalya’nın Livorno kentindeki Cheddite firması tarafından üretilen ve 5 adetlik kutularda pazarlanan Pradoss Doge fişeklerin içeriği hakkında. Bu fişeklerde yüksek performans sağlamaya yönelik yapılan özel yapısal işlemler test basıncı en az 1.370 bar, çalışma basıncı ise 1.050 bar olan silahlarda kullanılmaya uygun. Zaten bu özellik fişeklerin hem kahverengi kutularında, hem de gövdeleri üzerinde yazıyor.

PARADOSS, PARADOX DEĞİL!

Paradoss terimi insanın aklına gayri ihtiyari “paradox” namluları getiriyor; yani namlu içlerinde geleneksel yiv set bulunmayan, ama sadece namlunun içinde helezoni sığ kanallar olan ve kendinden yivi olmayan kurşunlarla kullanılan namlular. Ama, kelimeler arasındaki bu benzerliğe rağmen, “Pradoss” mermi ile “Paradox” namlu arasında hiçbir ilişki yok. Buradaki “Paradoss” terimi İtalyanca da gövdeyi koruyucu anlamına gelebilecek bir kelime kombinasyonundan doğuyor ve daha düşük çapta kurşunu olan, ama bu tip fişeklerde mecburen kullanılan sabottan(merminin dışındaki iki çarık) yoksun olan fişekleri ifade ediyor. Neticede adı şu veya bu olabilir, ama bu fişek geliştirilirken namlunun iç ve dış balistik özellikleri çok iyi analiz edildiği gibi, teorik çalışmaların pratiğe uygulanabilmesini sağlayan bir projelendirme safhasıyla bazı bileşenlerin yeniden tasarlanabilmesi üzerine etütler de gerçekleştirilmiş. Daha düşük çapta bir kurşundaki temel amaç ne?

Kurşunun ana kesiti küçültülmüş, ama toplam ağırlığı muhafaza edilmiş, yani kesitsel yoğunluğu arttırılmış. Bu şekilde aynen yivli namlularda elde edilen tipik değerlere ulaşılmaya çalışılmış, başka deyişle kurşunun havada daha iyi süzülmesi ve hedefe daha etkili çarpması istenmiş; mermi çekirdeğinin küt yapısı nedeniyle şekil katsayısı ise muhafaza edilmiş ve yüksek tutulmuş. Mermi ağırlığını düşürmeden kesitsel yoğunluğun yükseltilmesi, kurşunun başlangıç hızının daha fazla olmasını gerekli kılıyor, zira bu şekilde aynı mesafeden yapılan atışlarda daha yüksek mermi hızı ve daha fazla darbe enerjisi elde edilebiliyor. Yerçekimi nedeniyle kurşunun düşey yönde düşümü bildiğimiz gibi temelde havadaki uçuş süresine bağlı: Aynı mesafede daha fazla ortalama hız yapan bir mermi, bunun sonucu olarak daha az düşüş etkisine maruz kalıyor ve bu da isabet hassasiyetine olumlu yansıdığı için nişan elemanlarında daha az düzeltme yapılması anlamına geliyor. Buna tipik bir örnek olarak Sauvestre mermiyi gösterebiliriz. Çok uzun gövde yapısına sahip bu mermi iki yarım silindirden oluşan gömme tipi bir sabot donanımına sahip. Sabot uzunluğu da elbet merminin uzunluğuna uygun tasarlanmış.

Sabot her halükarda namlunun iç yüzeyi üzerinde belli bir sürtünme etkisi yaratıyor ve sabot uzunluğu ne kadar fazla ise doğal olarak bu sürtünme de o kadar fazla oluyor. Dolayısı ile ideal olan, oldukça uzun ama küçük çaplı mermiler ve nispeten kısa tipte sabot kullanılması. Ama bu iki gereksinim birbirine zıt yapıda, çünkü çok kısa olan sabotlar gaz sızdırmazlığını yeterince sağlayamıyor, çok uzun gövdeli mermiler ise hem dolum aşamasında hem de namlu içerisindeki hareketleri açısından aksiyel (eksenel) anlamda stabil (dengeli-sabit-istikrarlı) olamıyorlar.

ÇÖZÜMÜ

İşte Paradoss mermiler buna bir çözüm getirme amacıyla geliştirilmiş. Bunlar şekil olarak yivsiz namlu içine desteği sağlayan kanatçıklarıyla tek kurşun , esnek kanatlı tapa ve arka tapaları bulunan geleneksel mermileri andırıyor, ancak temel bir farklılıkları var, zira mermi klasik çan formundaki Foster ve türevlerinin veya Brenneke mermilerin şeklini yansıtmıyor. Bu silindirik masif kurşundan bir mermi, küt burunlu, çapı 15,1 mm, yüksekliği ise 13,8 mm. Sabot kullanılmamış ve bunun yerine kurşundan 8 adet kanatçık mevcut. Silindiri çepeçevre saran bu kanatçıklar 1.7 mm yüksekliğinde, 2.1 mm genişliğinde ve 3.2 mm uzunluğunda. Bu kanatlar fişeğin çapını 18.5 mm’e yükselitiyor ve namlu içinde ilerleme sırasında sürtünmeyi azaltıyorlar. Olası bir şok tüpünden geçerlerse de deformasyona tabi oluyorlar. Merminin tabanına bir vida vasıtasıyla monte edilmiş olan plastikten uçuş tapası 8.6 mm boyunda ve onun üzerinde de aynı fonksiyona sahip sekiz adet kanat var.

Özel tapası ile Paradoss mermi görülüyor. Fotoğrafta şok tüpüne göre kendini otomatikman ayarlayabilen kılavuz “kanatçıklar” göze çarpıyor.

Yani namlu içinde ilerleme sırasında sürtünmeyi azaltma fonksiyonu olan bu tırnaklar, merminin yörüngesinde ilerleyişi sırasında ise denge sağlayıcı kanat görevi görüyorlar. Bu kanatlı tapalarla birlikte merminin tam boyu 22.4 milimetreyi, ağırlığı ise 30.6 gramı buluyor. Bu kanatlı tapa 3.4 gram ağırlığındaki gerçek barut tapasının üzerine monte edilmiş durumda ve bu şekilde komple fişek ağırlığı 34 grama ulaşıyor. Ana kesit 1.79 cm2 iken, kesit yoğunluğu 17,1 gr/cm2. Bu da .308 kalibrelik 125 grain bir çekirdeğin kesitsel yoğunluğuna denk düşüyor. Toplam yüksekliği 24,5 mm olan tapa birbirine tümleşik üç bölümden oluşuyor. Bunlardan biri merminin çanak şeklinde olan yuvası ve bu yuva kanatçıkları barındıran kanallara sahip. Diğeri, iç çapları 5,5 mm olan yatay silindirlerden oluşan esnek bölüm, sonuncusu bölüm ise 4,2 mm derinliğindeki çanak şeklinde tıkaçtan oluşuyor. Mermi-tapa bütününün toplam uzunluğu 42,3 mm. Kanatçıklar yuva içindeki kanallara kısmen oturuyorlar, çünkü bu yuva ile mermi arasında iki adet küçük disk bulunuyor.

Mermi biri sert biri yumuşak iki adet disk üzerine oturuyor ve bunlar bir arada belli bir esneklik kazandırıyorlar.

Bu disklerden bir sert, diğeri yumuşak. İkisinin oluşturduğu bütünde sıkışma neticesinde 1,5 mm kadar bir incelme oluyor ve bunun sonucu kanatçıklar kanalları içine tamamen geçmiş oluyorlar. Bu fişekte 12 kalibrelik 70 milimlik Cheddite marka bir kovan kullanılmış. Beyaz ve şeffaf yapıdaki bu kovan üzerinde bordo renkli baskı yazılar var. Gövde üzerinde Cheddite markasının amblemi ejderha ile bufalo resmi var. Kovan dipliği 20 mm yüksekliğinde pirinç kaplama saç malzemeden, fişek ise üst kenarları içe kıvrılarak kapatılmış haliyle toplam 60 mm yüksekliğe sahip. Tepesi kenar bordürlerine göre biraz içe göçük. İçinde 2,29 gram ağırlığında, 1,9×1,9×0,3 mm ebatlarında kare şeklinde kesilmiş mor-yeşil plakalardan oluşan tek bazlı Vectan A0 barut var. Ateşlemeyi Clerinox Cx 2000 kapsül sağlıyor ve bu kategorinin en yüksek enerji değerine sahip. Atış testlerini Roma’daki Cerveteri ATF atış poligonunda yaptık ve 2.750 gram ağırlığında bir Maverick 88 Security tüfek kullandık.

Fişek yatağı 76 mm olan tüfeğin silindirik namlusu 510 mm, namlu iç çapı ise 18,5 mm. Tüfeğin ağırlığı fazla olmasa da, namlusunun nispeten kısa olması ve gez donanımı bulunmayışı nedeniyle atışlar bir miktar etkilendi ve 50 metre mesafeden yaptığımız üç atışta vuruşları 25 cm çapında bir daire içinde topladık. Namlu ağzından 1,5 metre mesafeye yerleştirdiğimiz ölçüm enstrümanı ve Chrony Alpha Master kronometre ile ölçtüğümüz başlangıç hızı, 5 atışın ortalaması olarak 469 metre/ saniye olarak gerçekleşti.

The post Sabota Gerek Yok appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Snake River isimli mühimmat şirketi, bilhassa gözlem İHA’larını vurmak için tasarlanmış olan bir yivsiz tüfek fişeği ürettiğini duyurdu. Geçtiğimiz senelerde özel mülklere yakın uçan İHA’lara tabanca ve benzeri silahlarla saldırılar olduğunun altını çizen Snake River; özel hayata karşı potansiyel birer tehdit olan gözlemci İHA’larına karşı yivsiz tüfek sahiplerinin artık yeni bir korunma yöntemi olduğunu belirtiyor.

ABD’nin ayrıca “Zombi İstilası”, “Robotların Devrimi” ve “İHA İstilası” gibi bilim kurgu senaryolarını son birkaç senedir silah piyasasına başarı ile uygulayarak pazarı canlı tuttuklarını hatırlatmak gerek! Yani emin olun ki “Camera Drone”lardan yana sorunu olmayan kişilerin bile bilim kurgu aşkıyla derhal birkaç kutu edinebilecekleri bir ürün bu.

12 Numara ve 3” kovanlı fişekler, ferromagneto-balistik saçmalara sahip. Yani kısacası magnetik özellik taşıyan (mıknatıslı) çelik saçmalar ihtiva ediyor. Bu sayede potansiyel bir İHA hedefinin sistemlerini daha etkili bir şekilde delebiliyor. Manyetizma kısmı ise bize sorarsanız sadece fişeğin “elektronik cihazlara karşı olduğunu” belirtmekten ve havalı olmasını sağlamaktan başka pek bir işe yaramıyor.

Nitekim uzaktan kontrol edilen bir elektronik cihazı “manyetik” güçlerle imha edecekseniz hem onu vurduğunuzda saçmaların “kontrol üniteleri” üzerinde sıkışıp kalması, hem de 3-5 bilyede rastlayabileceğinizden çok daha fazla manyetik kuvvete sahip olmaları gerekmektedir. Fişekler yine de ördek, kaz ya da hindi gibi avlarda oldukça etkili. Yani alıp da elektronik cihaz parçalamada istediğiniz performansı bulamazsanız siz de Anti-İHA fişeklerini alıp ava gidersiniz!

The post Drone Munition: Anti-Drone Fişeği! appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Resmen piyasaya sürüldüğü ilk günden bu yana neredeyse otuz yıl geçti ve 9×21 kalibre bugün İtalya’da en fazla satılan merkezİ ateşlemeli metalik fişek. Daha sonraları üretilen fişekler, örneğin .40 Samp;W, aynı başarıyı uzun müddet sürdüremediler ve şu an düşüşteler. .357 Sig gibi bazı kalibreler de sadece sınırlı sayıda tutkun tarafından kullanılan “marjinal” ürünler olarak kaldılar. 9×21 ise giderek kısa 9’luk (.380 acp) ve artık az sayıda polis birimi tarafından kullanılan 7,65 Browning tabancalarda kullanılan kalibrelerin de yerini alıyor. Güvenlik kurumlarında artık 9×21 dışında çap kullanan görevlilerin sayısı neredeyse beyaz sinek sayısı kadar diyebiliriz. İtalya’daki dinamik atıcılık aktiviteleri ve müsabakalarında katılımcıların üçte ikisi hem Open ve Product Division’da bu çapı kullanıyorlar (hatta bazıları yeni doğan Classic division’da da kullanmaya başladı). Bu tamamıyla bir İtalyan kalibresi diyebiliriz, 9 parabellum’a alternatif olarak doğdu ve İtalya’da sivil kullanımı yasak, zira Devletin silahlı güçlerinin resmi kalibresi.

Piyasada satılan bu çaptaki fişekler ise çok yaygın. Üretici ve ithalatçı firmalara talepte bulunduk ve bize en çok satılan bazı ürünlerden yollamalarını istedik. Cheddite, Fiocchi, Geco, Magtech, Northwest ve Sellier amp; Bellot gibi firmalar farklı ağırlıklara ve profillere sahip on bir çeşit fişeği kullanımımıza sundular: Cheddite FMJRN 147 grain ; Cheddite FMJRN 124 grain; Fiocchi FMJRN 123 grain; Fiocchi Black mamba 100 grain; Fiocchi Sub sonic Ram TC 148 grain; Geco FMJRN 124 grain Magtech FMJ 124 grain; Northwest FMJRN 147 grain; Northwest FMJRN 115 grain; Sellier amp; Bellot FMJRN 124 grain. Bu mihimmatı sayısız ateş testine tabi tuttuk; fişekleri söktük ve inceledik; farklı malzemeler üzerinde denedik ve deformasyonlarına baktık; hızlarını ve gürültü derecelerini ölçtük; namlu ağzından çıkan alevlerini fotoğrafladık, isabet oranlarını etüt ettik ve hatta ambalajları ile ilgili detaylara bile dikkat ettik.

MALZEME ÖZELLİKLERİ

Büyük Holdingler içinde yer alan grup şirketi olan Geco, Magtech ve Sellier amp; Bellot gibi üreticiler, bütün parçaları kendi bünyeleri içinde üretiyor. Geco, içinde Norma ve Rws gibi şirketleri de barındıran Ruag Ammotec Grubunda yer alıyor; Magtech ve Samp;B ise, diğer markaları olan Metallwerk Elisenhütte (Men) ile birlikte, Brezilyalı ünlü fişek üreticisi CBC (Companhia Brasileira de Cartuchos) grubuna dahil firmalar. İtalyan Northwest firması tarafından kullanılan mermi çekirdekleri ile kovanlar ise Prvi Partizan adlı Sırp şirketi tarafından üretiliyor. Fiocchi’nin kullandığı barutlar Vihtavuori ve Vectan adlı üreticilerden geliyor. Northwest ise, aynı zamanda Prvi Partizan firmasından ürün ithal eden Cheddite için metal kovanlı fişek üretiyor.

Denediğimiz on bir mühimmattan on tanesinde kovanlar pirinç malzemeden; sadece Cheddite firmasının 124 grain çekirdeklerde kullandığı kovanlar nikel kaplamalı. Fiocchi kurşunsuz (leadless) çekirdekleri yalnızca 148 grain çekirdekli fişeklerde kullanıyor. Geco firması da kurşunsuz çekirdekler üretiyor, ama bu güçlü fişek için değil, daha az enerjik olan serilerde. Super Clean zero emission ise sadece 9 parabellum (9×19) versiyonunda mevcut. Magtech firmasının da toksik olmayan bir çekirdek serisi var: Clean Range; ama bu mühimmatta kullanılmıyor. Zararlı maddeleri (antimon, baryum, cıva ve kurşun) elimine etme konusuna dikkat eden bir firma da Nontox serisini üreten Samp;B. Ama bizim test ettiğimiz fişek bu seri içinde yer almıyor. Denediğimiz on bir çeşit mühimmatın hepsini söktük, çekirdek ağırlıklarını kontrol, barutları nı ise analiz ettik. Tek bir ürünün bütün üretim hakkında kesin hüküm için yeterli olmadığını biliyoruz ama, üreticinin beyan ettiği değerlerden ne kadar sapma olabileceği hakkında fikir edinmeye hiç kuşkusuz yardımcı oluyor. Üreticilerin bilgi vermedikleri ayrıntılar karşımıza çıktığında, fişeklerdeki barutu analiz etmeye, ağırlıklarını tartmaya, taneciklerin renk ve şekillerini incelemeye çalıştık. Fiocchi firması pul (flake) tipi, zayıflatılmış çift bazlı ve Fiocchi Blu’yu andıran bir barut kullanıyor, Black mamba mermilerde daha küçük pullu olan bu barut, 123 grain FMJRN mermilerde ise biraz daha büyük pullu. 148 grainlik bakır kaplama çekirdekli mermide ise Finlandiyalı Vihtavuori firmasının ürettiği 3N37 barut kullanılıyor. Jelatinli nitroselülöz bazlı, gri-yeşil renkte küçük silindirik granüllerden oluşan bu mükemmel barutun taneciklerinde bulunan delik yanma eylemini daha iyi ve istikrarlı hale getiriyor. Finlandiya firmasının barutunu seçen diğer bir üretici Northwest: 115 ve 123 grain çekirdekli fişeklerde kullanılan barut kesinlikle 3N37; ama 147 grain çekirdekli fişekteki barutun 3N37 olup olmadığından emin değiliz. Granüllerin şeklinin biraz daha uzunca olması bu barutun Vihtavuori N350 olabileceğini de düşündürüyor.

Cheddite firması ise ball powder tipi (yassılaşmış küresel barut), küçük taneciklerinin şekli düzensiz olmakla birlikte yassı ve grafitli olan bir barut kullanıyor ve bunun özellikle 9 parabellum için doğmuş olan Vectan Sp8 olduğunu zannediyoruz. Geco kovanındaki barut çok düzensiz yapıda, küçük tanecikli, parlak grafitli bir barut ve Lovex Do32-04’ü andırıyor. Magtech fişeklerde barut tanecikleri açık gri renkte küçük diskler şeklinde, hafifçe gözenekli yapıda, ama delik değiller. Bu fişeklerdeki barut dozunu 5,9 grain olarak tespit ettiğimizden, 3N37’ye benzer orta derecede progresif (yavaş yanan) bir barut olduğu kanaatindeyiz. Samp;B fişeklerin kovanındaki barut ise parlak, grafitli, ezilmiş gibi yassı tipte granüllerden oluşuyor ve şekilleri çok düzensiz. Yüzeyi bir elektroliz prosesi vasıtasıyla bakır kaplanmış 148 grain bir mermi çekirdeği kullanan Fiocchi subsonic fişekler hariç, diğer bütün fişeklerde metal gömlekli çekirdekler mevcut. Fiocchi Black mamba mermi hem ağırlığı hem de şekliyle standartların oldukça dışına çıkıyor. TC (truncated cone = kesik konik) gövdesini karakterize eden geometrisi ve hafif oyukça ucu olan bu mermi 90/10 oranında tombak (bakır-çinko alaşımı) kaplı. Üreticinin açıklamasına göre “namludaki akıcılığını ve hedefe değdiği andaki deformasyonunu optimize etmek için” yüzeyi özel işlemden geçirilmiş. Yine Fiocchi firmasından yapılan açıklamaya göre, Black mamba yüksek durdurucu güçlü (stopping power) ama zayıf delici güce sahip zırhlı bir mermi olarak kabul edilmeli. Bu merminin delme (penetrasyon) kapasitesi hakkında bir fikir edinebilmek için, elimizdeki fişekleri farklı malzemeler üzerinde denedik ve bilimsel açıdan geçerli olmak gibi bir iddiası olmamakla birlikte, balistik jelden daha kolay ve daha ekonomik yoldan elde edilebilen sonuçlar aldık. Üzerinde deneme yaptığımız malzemeler klasik tipte telefon rehberleri, metal kasalı bir bilgisayar ve bir otomobil kapısı oldu.

PENETRASYON (DELİCİLİK) VE DEFORMASYON (ŞEKİL BOZULMASI)

Balistik testte kullandığımız bilgisayar kasası ekonomik tipte galvanizli saç “Secc” (Steel eletrogalvanized cold rolled coil) tipi ince saç malzemedendi. Bilgisayarın içinden ana kartı ve güç ünitesini çıkarttıktan sonra, hard disk, CD okuyucu, floppy disk ve ana kartın alüminyum destek plakası gibi bileşenleri bıraktık. Bir Cz Sp-01 alıp bilgisayarı 18 metre mesafeye koyduk ve her fişekle bir el atış yaptık. On çekirdek üç kat metal tabakayı sorunsuz aşarak bilgisayarı bir yanından diğer yanına delip geçti. Northwest 123 grain çekirdek ise floppy diske isabet edip büyük ölçüde parçalanarak bunun içinde kaldı. Çekirdeklerin giriş delikleri aşağı yukarı aynıydı: Sadece Fiocchi’nin 123 grainlik çekirdeği nispeten daha geniş bir delik açtı. Çekirdek çıkış delikleri ise farklıydı ve özellikle de Fiocchi 147 grain bakır kaplı çekirdek sacı yırtarak çıktı ve arkasında gömlekli çekirdeklerin büyük çoğunluğu gibi net bir delik bırakmadı. Temel fark esas itibarıyla çekirdeklerin kaplamasının farklı sertlikte olmasına bağlı. Delikleri genişletmelerinin tek nedeni ise kasanın içinde engelle karşılaştıklarında yan dönmüş olmaları. Bakır kaplamalı çekirdek bir engelle karşılaşmadı ve üzerindeki yumuşak kaplama çelik-alüminyum-çelik şeklinde sıralanmış üç katmanı delmekte zorlandı. Bakır kaplamalı çekirdek telefon rehberlerine yaptığımız atışlarda da aynı şekilde davrandı ve 75 mm kadar (yani her biri 25 mm kalınlıkta üç rehbere eşit) yol aldıktan sonra durdu. Telefon rehberlerine ateş ederken Beretta 98 FS silah kullandık ve her biri yedi adet yeni telefon rehberinden oluşan hedefleri 18 metre mesafeye, atış standının iyi ışık alan bir noktasına yerleştirdik. 147 grain çekirdekli Cheddite de rehberlerin içinde fazla yol alamadı (87 mm); Northwest’in diğer ağır çekirdeği ise 125 mm yol alarak genel ortalamanın üzerine çıktı. 123 grain Fiocchi ve Geco mermilerin delme kapasitesi ise çok iyi çıktı ve 150 mm derinliğinde bir penetrasyon sağlandı. Ama en iyi penetrasyonu Black mamba çekirdek ile elde ettik ve bu çekirdek öndeki altı rehberi delerek yedinciye çok az mesafe kala durdu (160 mm).

Özetlemek istersek zaten bilinen bir şeyi bir kez daha teyit etmiş oluruz: Genel olarak yavaş ve ağır bir çekirdek malzemeleri sonuna dayanana kadar delmekte zorlanıyor; hızlı ve hafif bir çekirdek ise yüksek delicilik sağlayabilen hızlara erişebiliyor. Nihai balistik test, bilimsel ve standardize edilmiş temellere dayanıyor (jelde sabit sıcaklıkta test, FBI protokolü, vs), ama işin aslına bakacak olursak belli hesaplara ve etkenlere dayanmayan tesadüfün rolü de çoğu kez büyük oluyor ve hesaplar tutmuyor. Otomobil kapısı (bir Opel Corsa’nın 18 metre mesafeye yerleştirilmiş sağ kapısı) üzerinde yaptığımız test, bu tip bir nesnenin arkasına siperlenip korunmak için iyi bir bariyer olmayacağını bir kez daha onaylamış oldu. Çıtaların üst kısmına ateş ettiğimiz on bir çekirdekten iki tanesi kapının içinde geçişlerini engelleyen bariyerlere (metal kıvrımlara, otomatik camların kılavuzlarına, vs) rastladıklarından kapıyı delip geçemediler. Bunların ikisi de 124 grain gömlekli mermi çekirdeği (Cheddite ve Fiocchi) olduğu halde, tesadüf yine önemli rol oynadı. Özellikle ikinci çekirdek mesafe alarak kapının iç döşemesine kadar dayandı. Giriş deliklerinin birbirine çok benzer olduklarını ve çekirdek geçerken kaportadaki boyanın uzunlamasına esneyip koni şeklinde tipik şişin oluştuğunu tespit ettik. Telefon rehberlerinin içinden çıkardığımız çekirdeklerde oldukça belirgin deformasyonlar olduğunu gördük, ama hiç biri ön kısımda mantar şeklinde gelişen deformasyona maruz kalmamıştı. Sadece yan cidarlarında, özellikle de taban kısmına yakın bölgelerinde ezilmeler vardı ve kurşun çekirdeğin daha zayıf olan arka kısmına doğru tüp gibi sıkılmış olduğu görülüyordu. 123-124 grain ağırlığındaki klasik çekirdekler en az deformasyona uğramış olanlardı, zira zırhlı yüzeyleri kurşun alaşımlı ağır çekirdeklerini iyi korumuştu. Telefon rehberlerinin sıkıştırılmış sayfalarının karşı koyma direncinden en fazla etkilenenler ise 100, 115 ve 147 grain çekirdekli mermiler oldu. 148 grain bakır kaplama subsonic (ses hızından yavaş) çekirdeğin uç kısmı bir parça ezildi ve yan cidarındaki bakırın da bir miktar sıyrılmış olduğu tespit edildi. Ama çekirdeğin taban kısmı etkilenmemişti. Ateş ettiğimiz bütün çekirdeklerin yüzeyinde yivlere ait izler belirgin şekilde kalmıştı.

GRUPMANLAR

İsabet hassasiyetlerini belirlemek amacıyla, çift elle desteksiz olarak yapılan geleneksel atış testleri dışında, elimizdeki mühimmatı gerek CZ kabza kapakları donanımlı Sp-01 tabanca, gerek Burris red dot takılı Beretta Cx4 tüfek ile Ramson tezgahı ile teste tabi tuttuk. Bütün testler kapalı atış poligonunda, yapay ışık altında 25 metre mesafeden yapılan atışlarla gerçekleştirildi. Hedef olarak 70 mm çapında bir daire kullanıldı ve her bir fişek tipi için tüfek ile üç grupman, destekli atış olarak iki grupman, tabancayla da çift elle atış yaparak bir grupman elde ettik. Genelinde biraz hayal kırıklığı yaratan sonuçlar aldığımız Ramson tezgahına performansı yükseltmek amaçlı birkaç müdahaleden sonra, iki elle yapılan atışlara geçtik ve hem standartlara uygun hem de bir mühimmatla diğer arasında büyük fark oluşturmayan grupmanlar elde ettik. Daha sonra bir Cx4 tüfek ile destekli atışlar yaparak küçük farkları yakalamak suretiyle hassas isabet oranını saptamayı düşündük. Testi daha ilginç hale getirmek için, tüfek ile yaptığımız denemelere 9. Col Moschin paraşütçü alayından bir komandoyu da dahil ettik. Elde ettiğimiz grupmanların büyük kısmı 30 milimden daha küçük çaplar içinde toplandı, sadece iki tanesi bu eşiği çok küçük bir farkla da olsa aştı (Northwest 147 grain ve Fiocchi 123 grain). Çap ölçümünde en fazla mesafeyi belirlerken hedef dairesinin dışına çıkan klasik atışı referans aldık, ama bunda Cx4 tüfeğin beklenilmedik tipte tetik mekanizmasının da rolü oldu. En yüksek isabeti 9.Alayda görevli komando elde etti ve Black mamba ile yaptığı 5 atışı sadece 13 mm çapında bir grupman içinde topladı. Northwest 115 grain ve Fiocchi Subsonic 148 grain çekirdekli mermilerle yaptığı atışlardaki grupman çapı ise 23 mm oldu. Fiocchi Subsonic fişeklerle grupmanın merkezi küçük hedef dairemizde hafif yukarı kaydı. Sonuç olarak mühimmatın tamamıyla elde edilen isabet oranlarının iyi olduğunu rahatlıkla belirtebiliriz.

MERMİ HIZI VE ENERJİSİ

Testler sırasında arıza ve tutukluk gibi sorunlar çok azdı: 1.600 el ateş ettiğimiz bu atışları sırasında sadece Beretta Px4 ile attığımız iki Magtech fişek ile, Beretta Cx4 ile attığımız iki Black mamba fişekte tutukluk oldu. Kronografi testlerinde, Padova kentindeki atış poligonunda mevcut altı farklı tabanca ile denediğimiz on bir farklı fişekle yaptığımız atışlarda kentte görevli bir polis memuru ve bir güvenlik şirketi görevlisinden de yardım aldık. Atış yaptığımız silahlar şunlardı: Beretta 98 FS, Beretta Px4, Caracal F, Glock 19, Steyr M9 ve Tanfoglio Force Police. İki metre mesafeye yerleştirdiğimiz Oehler kronografi cihazı ile her bir silahla attığımız beş fişeğin ortalama hızını tespit ettik ve geliştirdikleri enerjileri kaydettik. Bütün mühimmat tipleriyle en yüksek hıza erişen tabanca Beretta 98 FS oldu: Bu silahla Black mamba fişekler saniyede 400 metre hızı aştı, Geco fişekler ise 347 m/s hıza erişti. IPSC (International Practical Shooting Confederation) Geco fişeklerin dinamik atış müsabakalarında yönetmelikte yer alan resmi mühimmat olarak kullanılmasına onay verdi. Nitekim, kronograf ile yaptığımız testlerde, en yavaşları olan Steyr M9’un namlusu ile dahi power factor olarak 130 puana erişmek mümkün oldu (IPSC yönetmeliği en az 125 puan istiyor). Cheddite 124 grain çekirdekli fişeklerle en iyi performansı Px4 verdi ve 291 m/s hız elde edildi. Fiocchi’nin 148 grain bakır kaplı çekirdeği ise Glock 19 ile enerjisini en üst düzeyde kullandı (36 kgm). Sellieramp;Bellot fişekler Tanfoglio Police tabancayla 43 kgm enerji üretirken, 124 grain Northwest Steyr M9 tabancayla 46 kgm enerji değerine erişebildi. Standart sapma değeri olarak (hız değerleri arasından en küçük olanın ortalamadan düşülmesiyle bulunan değer), Cheddite 147 grain çekirdekli merÜstte miyle Beretta Px4 kombinasyonu 3 sd ile en iyi sonucu verdi.

ALEV ÇIKIŞI

Analize etmek istediğimiz diğer bir nokta, muhtelif fişeklerin patlama anında yarattıkları ve özellikle tam aydınlık olmayan ortamda ateş eden kişiyi rahatsız edebilen ışık efekti oldu. Genelde bu konularda FBI İstatistik bölümü tarafından yayınlanan “Uniform crime reports” içinde yer alan verileri referans alıyoruz, zira sadece 2010 yılında Amerikan polisinin bir şekilde müdahil olduğu silahlı çatışma sayısının 11.000 olduğunu düşünürsek, enformasyon açısından daha zengin bir kaynak bulabilmenin olanaksız olduğunu anlarız. Sadece belli kesimlerin bilgisine sunulan bu tip verilerin İtalya’da da yayınlanmasının ve bütün güvenlik birimlerinin kullanımına açılmasının gerektiğini, bunun aynı mesleği yapanlar tarafından edinilen deneyimlerin paylaşılması sayesinde potansiyel birçok tehlikenin önüne geçebileceğini biz de defalarca dile getirdiğimizi belirtelim. FBI tarafından yapılan analizlerden (2001-2010) çıkan ve artık sabit kabul edilen bir veri, güvenlik güçleri açısından en tehlikeli olduğu varsayılan zaman dilimleri. 79 polis memurunu hedef alan ölümcül saldırı saat 20 ile 22 arasında gerçekleşmiş. En az riskli sayılan zaman aralığı ise sabah saat 6 ile 8 arası (bu saatlerde öldürülen polis memuru sayısı 21). Bunları risk sıralamasında takip eden zaman dilimi (on yıllık dönemde), gece 24 ile 2 arası (61 cinayet). En yüksek risk içeren bu üç zaman aralığının (20-2) tamamının ortak özelliği karanlık veya çok zayıf ışığın mevcut olması. Dolayısıyla, patlama etkisinin neden olduğu alev efektinin geçici de olsa bir körlük veya görüş kaybı yaşatmaması için bu tip bir savunma amaçlı kullanıma en uygun mühimmat hangisi olabilir? Stres altındayken görme hassasiyetinin olumsuz etkilenebildiği artık kanıtlanmış bir gerçek ve çatışma ortamı da stres altında olunan bir durum. Yapılan çalışmalar saldırıya maruz kalanlarda tünel tipi görüş olarak tanımlanan, yani görüş alanından tehlike kaynağı sayılmayacak her türlü nesnenin çıkarıldığı bir algılama geliştiğini, ayrıca buna ya saldırganın yüzünü akla kazıyacak net bir görüş kapasitesinin, ya da tam tersine olayı hatırlamasını bile güçleştiren bir görüş kaybının eşlik ettiğini gösteriyor. Çatışma anında yaşanan bu tip algılama-görüş kaybı fenomenlerini inceleyen çalışmalar giderek daha çoğalıyor (Artwohl, Christensen, Grossman, Klinger) ve çalışmacıların hepsi bu tip bir görüş kaybına strese tepki olarak insan organizmasının verdiği vazo-konstriksiyon (damar daralması) etkisinin veya benzer etkilerin neden olduğunu belirtiyorlar. Stresin sonuçlarından bir tanesi de nişangah elemanlarını odaklamakta yaşanan zorluk, çünkü üstte belirttiğimiz tünel efekti görüş alanını daraltıyor ve sadece tehlikeye odaklanmaya yönlendiriyor. Araştırmacı A. Arthwol tarafından gerçekleştirilen çalışmalarda bu durumdaki bir kişinin sanki bir borudan bakarmış gibi olduğu ifade ediliyor.

Arthwol’un araştırmalarına göre 10 güvenlik elemanından 8 tanesi çatışma anında tünel tipi görüş efektine maruz kalıyor. Namludan fışkıran alev fazla uzun olduğunda, zaman ve algılama kapasitelerinin önemli ölçüde değişebildiği durumlarda rahatsız edici olabiliyor. Altı yarı otomatik tabanca ile yaptığımız atışlarda denediğimiz mühimmatın ateşlenmesiyle çıkan alevleri analiz ettikten sonra, namluda beliren alevi fotoğraflamak için tercihimizi Beretta Px4’ten yana kullandık. En fazla alev püskürten fişeklerin 100 ve 123 grain çekirdekli Fiocchi olduklarını tespit ettik. Barutlarla ilgili değerlendirmelerimizde belirttiğimiz gibi, bu fişekler çift bazlı baruta sahip ve daha fazla alev çıkışlarının nedeni patlayıcı karışımlarında nitrogliserin bulunması. Dolayısıyla, fener alayı yapmak istenmiyorsa, gece ateş etmek için uygun fişekler olduklarını söyleyemeyiz. Northwest fişeklerin yarattığı alev tutarsızdı ve sadece birkaç kez pik yaptıysa da Fiocchi fişeklere oranla daha az rahatsız ediciydi. Magtech fişeklerle namlu ağzından çıkan alev ise daha ilginç bir görünüm çizdi ve akkor şeklinde ışık huzmelerine tanık olduk.

Geco fişekler çok az alev üretse de, diğerlerine oranla daha fazla duman üretiyorlar. Diğer fişekler namlu ağzında oldukça küçük alev topları oluşturdu ve hatta bazılarıyla, örneğin 148 grain çekirdekli Fiocchi fişeklerle, namludan çıkan cılız alevi fotoğraflamak mümkün olmadığından birkaç kez ateş etmek zorunda kaldık.

FONOMETRİK TESTLER

Atıcı için rahatsız edici olabilen diğer bir özellik fişeklerin patlama sesi: Ateş ettiğimiz ortam ne kadar kapalı olursa, ses dalgalarının etkisi o kadar güçlü oluyor. Test ettiğimiz on bir farklı fişeğin analizini tamamlamak için ses tespitlerine yöneldik ve Padova Üniversitesi fizik ve astronomi departmanı tarafından kullanımımıza sunulan Delta Ohm Hd870 model bir fonometreden (ses ölçerden) yararlanarak, desibel türünden ifade edilen ses basıncı değerlerini ölçmeye çalıştık. Bir metre mesafeden saptadığımız fonometrik değerler 9×21 çapta olması gerekenlerle neredeyse birebir aynı çıktı ve fişekler arasındaki farklılıklar minimal oldu. Bu test sırasında bir tabancadan daha sessiz olan Cx4 tüfeği kullandık, zira elimizdeki fonometrenin skalası bazı pik değerlerin üzerine çıkmamıza izin vermiyordu. Tespit ettiğimiz ses değerleri 153,1 ile 155,3 desibel arasında değişti. En sessiz mermi klasmanının zirvesine Fiocchi’nin 148 grain bakır kaplı çekirdekli mermisi oturdu. Onu 147 grain çekirdekli diğer iki subsonic fişek (Cheddite ve Northwest) izlediler. Klasmanın en alt sırasına ise 115 grain Northwest ile onu hemen 0,1 desibel arkadan izleyen beş fişek yerleşti. Aradaki farklar minimum ve ses düzeyleri arasındaki yaklaşık 2 desibellik sıçramalar ancak 147 grain çekirdekli mermiden 124 grain çekirdekli mermiye geçişlerde yaşandı. Bu arada hatırlatmamız gereken bir nokta, saptadığımız ses değerlerinin işitme duyusu için tehlike sınırının üzerinde oldukları ve bu nedenle kulaklık takmanın güvenliğimiz açı sından çok önemli olduğu. Gözlük saplarının kulaklarla kulaklık arasındaki teması olumsuz etkilemesi halinde, özellikle kapalı ortamlarda ateş ederken kulaklığı takmadan önce kulaklarımıza tapa yerleştirmemiz gerekiyor.

AMBALAJLAR

Test ettiğimiz mühimmatın ambalajları tek parçadan oluşan sert plastikten bir kap ve bunu saran üzeri baskılı bir kartondan meydana geliyor. Geco ile Sellier amp; Bellot, fişekler arasındaki boşlukların çok dar oluşu sayesinde diğer kutulardan oldukça küçük ebatlara sahip kutularda satılıyor. Kutuların kenarları yüksek ve tırnaklı olmadığından biraz yana eğilmeleri halinde fişekler yuvalarından çıkıyor. Diğer markalar yaklaşık 60×120 mm ebatlı ve içi petek yapısında kutular kullanıyor. Karton ambalajlara gelince, Cheddite grafiği ve altın-siyah renk kombinasyonuyla estetik açıdan en fazla hoşumuza giden ambalaj oldu. Ama aynı zamanda en dayanıksız ambalaj da bu markanınki ve testler sırasında kenarları en fazla aşınan kutu bu oldu. Northwest ambalajlarında gri, siyah ve bordo renkler hakim; Magtech ise kutu içi fişek aralarını besleyen kartonları en kalın olan ambalaj. Ama fişek yuvalarının yuvarlak olması kutu ebatlarını büyütmüş ve 1.000 fişeklik kartonlar halinde sevk edilen bu mühimmatın depolanması diğerlerine göre bayağı daha fazla alan gerektiriyor. Bu markanın kutuları minimalist tipte bir grafik ve altın-lacivert renk kombinasyonuna sahip. Samp;B kutunun sol tarafında büyütülmüş bir fotoğrafla içeriği hakkında bilgi veriyor, aynı şekilde bir fotoğraf ta sağ alt köşede yer alıyor. Geco ise ambalajlarında sportif tarzda bir grafik tercih etmiş ve minimum kalınlıkta kutu kullanarak fiyatta ekonomi sağlamayı düşünmüş. Kutu üzerinde dört lisanda yazılar yer almasına rağmen, 9×21 çapın en büyük pazarı olmasına rağmen İtalyanca es geçilmiş. Fiocchi’nin ambalajları çok dayanıklı, ama artık grafiklerini yenilemesi gerekiyor. Ham karton kutu şeklindeki Black mamba ambalajları ise agresif görünümleriyle askeri tipte mühimmat kutularını andırıyorlar. İç kısımlarında yer alan yapışkanlı etiket ise ürünü tanımlayıcı bilgileri içeriyor.

The post 9X21 YARIŞI appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Normalde “Taser” tipi silahları kısıtlı menzile sahip ve kablolu olarak çalışan silahlar olarak biliriz. Lakin gelişen teknoloji ve 12 numaralık fişeklerin sunduğu büyük hacim vesilesi ile mühendisler, kablosuz bir “taser” mühimmatı geliştirdiler: TASER XREP

XREP tamamı transparan olarak imal edilmiş özel bir kovana sahip. Bu sayede olaya müdahale eden emniyet / güvenlik mensubu fişeğini ölümcül mermilerden hızla ayırt edip XREP’i yatağa sürebilir. Tıpkı normal bir fişek gibi XREP’de sevk barutu olarak modern dumansız barut türevlerinden kullanıyor. Yalnız bu sefer sevk barutunun ittiği mermi saçmalar ya da tek kurşun değil de 3.6 gramlık küçük bir elektronik cihaz!

Mermi 3 ana kısımdan oluşuyor: uçuş stabilize eden kuyruk, elektroşok düzeneği ve hedefe çarpan elektrot başlık. Sivriltilmiş 4 adet elektrota sahip bu başlık hedefin kıyafetlerini ve üst deri tabakasını delerek ona şok verilmesine neden oluyor. Silahın aksine, 12 numaralık bir fişeğin devasa boyutunun avantajları kullanılarak elektroşok sisteminin ana silahtan bağımsız olması sağlanabilmiş. Bununla birlikte elektroşok düzeneğinde de batarya, trafo, kapasitörler ve tetikleyici görevini üstlenen küçük bir mikro işlemci mevcut. Kuyruk ise fişek içerisinde yay gergili olarak beklerken namluyu terk eder etmez açılarak hedefe doğru açıda uçmayı sağlıyor. Bu kadar küçük ve aslen zayıf bir şok düzeneği peki nasıl oluyor da koca bir insanı yıkabiliyor?

Elektroşok cihazı basitçe İnsan sinir sisteminin çalışma voltajını kat kat geçen bir gerilime maruz bırakmak suretiyle hedefin uzuvlarını kontrol mekanizmasını bloke ediyor. Ayrıca bu durum ve bundan topralanma süreci de vücutta laktik asit salgılanmasını tetikleyerek uzun soluklu bir yorgunluk hissiyatı ile de “travma sonrası” etkide bulunuyor.

Taser XREP’in yay gergili kuyrukları açılmış halde.

XREP o kadar hassas ki, eğer daha kuvvetli olsaydı şok etkisi kalp krizine neden olmak suretiyle hedefin ölümü ile sonuçlanabilirdi. Eğer daha zayıf olsaydı bu durumda hedef etkisiz hale getirilemezdi. Bu sebeple akım yalnızca bir kaç mili amper civarlarında.

The post Yivsiz “Taser” Fişeği appeared first on Tabanca ve Tüfek.

Mesken savunması mesafelerinden en yıkıcı etkiye sahip olmak üzere tasarlanmış bir fişeğin kesit alanına bakmaktasınız.

Fişeğin bütün tasarlanma amacı tamamen bir saldırganı etkisiz hale getirmek. Winchester PXD1 Defender fişekleri, saldırgan nasıl bir zırha sahip olursa olsun mesken savunma mesafelerinden kesinlikle yıkma garantisi veriyor, hatta ölümcül vuruşlar garantili diyebiliriz. Ev savunması için gözü kapalı olarak güvenebilecekleri ve hem saçma hem de tek kurşunun avantajlarının ikisini de beraberinde bulundurabilecek bir fişek arayan kişiler için geliştirdi.

Elbette iç tasarım çapa göre tamamen değişiyor. Bunun sebebi ise oldukça hassas bir balistik amaç taşıdığı için her numara fişekte aynı güvenilirliği yakalamak. Örneğin 12 numara PDX1’lerde 3 adet bakır kaplı şavrotin saçmanın arkasında tek kurşun bulunmakta, hatta bunun da arkasında GREX adı verilen plastik küçük granüller yer alıyor. Dolayısıyla PDX1’in hedefi, ne kadar güçlü ve dayanıklı olursa olsun ilk kurşundan sonra katiyen etkisiz hale getirilmiş oluyor.

Fişeklerde önceden açılmış ayrılma olukları mevcut

Önceden 12 ve 36 numaralar için üretilmiş olan PDX1 Defender tamamen savunma amacı için özel olarak geliştirildi. Hatta öyle ki; Winchester PDX1 Defender fişekleri, son birkaç senedir ABD başta olmak üzere uluslar arası piyasada en çok satan ürünlerden de birisiydi. Talep fazlalığından dolayı tam 8 farklı kalibrede tabanca fişeği (9x19mm, .380 ACP, .40 Smith amp; Wesson, .45 ACP, .357 SIG, .45 Long Colt, .38 Special, .357 Magnum) ile 3 farklı kalibrede tüfek fişeği (5,56x45mm/.223 Remington, 7,62x51mm/.308 Winchester, 7.62x39mm) de üretmek durumunda kalan Winchester; kısa bir süre öncesine kadar yalnızca 2 çapta yivsiz tüfek fişeği üretiyordu.

PDX1 Defender fişeği; çarpma anında ise 3 adet son derece simetrik parçaya ayrılıyor.

Fişeğin çekirdeği ise 21.26 gramlık, kendinden yivli olup kurşundan imal edilmiş bir darbe başlığından oluşuyor. Bu başlık yaklaşık 488 m/s hızla hedefe doğru yol alarak sıradan fişeklere kıyasla daha büyük bir çarpma enerjisi barındırıyor. Parçalandığında ise küçük alanlarda istenmeyen herhangi bir şarapnel zayiatına yol açmayacak şekilde dağılmak üzere tasarlanmış, lakin açtığı yaralar hedefin tamamen etkisiz hale getirilmesinde hiçbir sorun yaşamıyor.

Winchester’ın 20 numarada kullandığı bu sistem 12 ve 36 numarada ise tamamen farklı, çünkü yivsiz silahlarda aynı balistik etki ve performansa ulaşmak için bir mermiyi sadece büyültüp küçültmekle yetinemezsiniz, dolayısıyla Defender’ın 36 numaralık fişeklerine sahipseniz bile bu ev savunmasında sıradan çoğu 12 numara fişekten daha güçlü ve güvenilir bir fişeğiniz olduğu anlamına geliyor. Sert olarak tasarlanmış darbe başlıkları ise başta bahsettiğimiz gibi herhangi bir zırha karşın yıkıcılık gücünün halen hedefe aktarılabilmesi için bu şekilde imal edilmiş.

Winchester PDX1 Defender serisinin 36 numarası ise tamamen farklı bir tasarımda karşımıza çıkıyor

5’li kutularda 7,69$ dolara satılmakta olan Winchester PDX1 Defender; üstlendiği görev ve belki bir ömürde ne kadar kullanılacağı durumlarını hesaba kattığımız zaman oldukça ucuza bile satıldığını söyleyebileceğimiz bir fişek.

The post Winchester PDX1 Defender 20 Numara: Kusursuz Savunma Fişekleri appeared first on Tabanca ve Tüfek.